Reactietijd in de sport: waarom snel zien niet genoeg is

In veel sporten kunnen een paar fracties van een seconde het verschil maken.

Een doelman moet reageren op een schot. Een tennisser moet de baan van de bal inschatten. Een basketballer moet de bewegingen van een tegenstander waarnemen voordat hij een actie onderneemt.

We hebben het vaak over reactiesnelheid, Snel reageren hangt echter niet alleen af ​​van de snelheid van de spieren.

Voordat een beweging wordt uitgevoerd, moet het brein eerst... Informatie waarnemen, analyseren, een beslissing nemen en vervolgens een motorische reactie doorgeven..

Het is deze opeenvolging van stappen die cognitieve training in de sport zo interessant maakt.

Wat is reactietijd?

De reactietijd is de tijdsduur tussen het verschijnen van een stimulus en het begin van de reactie van de atleet.

In een sportieve context kan de prikkel bijvoorbeeld zijn:

• de beweging van een tegenstander;
• de baan van een bal;
• een verandering van richting;
• een visueel signaal;
• of zelfs een spelsituatie die plotseling verandert.

De hersenen ontvangen deze informatie, interpreteren deze en selecteren een passende reactie.

De snelheid van een atleet hangt dus af van zowel zijn fysieke kwaliteiten als zijn fysieke eigenschappen. en het vermogen om beschikbare informatie snel te verwerken..

Waarnemen, beslissen, handelen

Een sportieve actie kan schematisch worden onderverdeeld in drie fasen:

1. Waarnemen

Het visuele systeem verzamelt informatie uit de omgeving: de positie van de bal, de beweging van de spelers, afstanden, snelheid en richting.

2. Beslis

De hersenen analyseren deze informatie en kiezen een reactie.

Moeten we vooruit gaan? Duiken? Passen? Aanvallen? Van richting veranderen?

3. Kom in actie

Vervolgens wordt het motorcommando verzonden om de beweging uit te voeren.

Het doel is dus niet simpelweg om een ​​beweging snel uit te voeren. Men moet in staat zijn om neem snel de juiste beslissing.

Waarom onvoorspelbare situaties belangrijk zijn

Als een atleet van tevoren weet welke beweging hij of zij moet uitvoeren, verdwijnt een deel van het besluitvormingsproces.

In een wedstrijd is de situatie anders.

De speler moet zich voortdurend aanpassen aan informatie waarover hij niet volledig beschikt.

Training die onzekerheid incorporeert, kan daarom hogere eisen stellen aan:

• visuele aandacht;
• anticipatie;
• oog-handcoördinatie;
• de snelheid van informatieverwerking;
• besluitvorming.

Dit is precies wat cognitieve training dichter bij de beperkingen brengt die men in de competitie tegenkomt.

Welke rol kunnen stroboscopische brillen spelen?

DE AnceFlex® stroboscopische bril Snel wisselen tussen fasen van zien en duisternis.

Tijdens bepaalde oefeningen heeft de atleet daardoor minder continue visuele informatie.

Hij moet leren om de beschikbare informatie effectiever te gebruiken, de baan van een object beter te voorspellen en de precisie van zijn bewegingen te behouden ondanks deze visuele beperking.

Het doel is niet simpelweg om de oefening moeilijker te maken.

Het doel is om een extra perceptuele beperking om de mechanismen te stimuleren die betrokken zijn bij de verwerking en coördinatie van visuele informatie.

In welke sporten moet de reactietijd getraind worden?

Deze vaardigheid speelt een rol in een zeer groot aantal disciplines.

In het voetbal heeft een doelman soms maar heel weinig tijd om een ​​schot te analyseren en zijn duik in te zetten.

Bij tennis moet de speler snel de baan en snelheid van de bal kunnen inschatten.

Bij vechtsporten vereisen de bewegingen van de tegenstander extreem snelle beslissingen.

Bij basketbal of handbal verandert de positie van teamgenoten en tegenstanders voortdurend.

Het principe blijft hetzelfde: Hoe sneller en onvoorspelbaarder de omgeving, hoe belangrijker het vermogen van de hersenen wordt om informatie efficiënt te verwerken.

Het trainen van de hersenen, naast de fysieke training.

Fysieke voorbereiding blijft uiteraard essentieel voor atletische prestaties.

Kracht, explosiviteit, snelheid, mobiliteit en uithoudingsvermogen stellen het lichaam in staat bewegingen efficiënt uit te voeren.

Maar het lichaam moet eerst de juiste informatie ontvangen.

Neurovisuele training beoogt daarom de traditionele voorbereiding aan te vullen door te werken aan de processen die aan beweging voorafgaan: zien, analyseren, anticiperen en beslissen.

Het is deze combinatie van fysieke en cognitieve vaardigheden die ons in staat stelt om de werkelijke eisen van de sport beter te benaderen.

Een andere manier om prestaties te benaderen

Sporttraining was lange tijd vooral gericht op het lichaam.

De huidige kennis over de werking van de hersenen maakt het mogelijk om visuele en cognitieve dimensies vollediger in de voorbereiding te integreren.

Bij AnceFlex® ontwikkelen we oplossingen die deze beperkingen direct in sportoefeningen integreren.

Want aan elke stap voorafgaat informatie om te verwerken en een beslissing om te nemen.

AnceFlex®

Verbeter je reflexen. Ontwikkel je coördinatie. Ontketen je potentieel.